Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 21
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
यत्कृते पृथिवी नष्टा सहया सनरद्विपा । वयं च मन्युना दग्धा वैरं प्रतिचिकीर्षव:
yatkṛte pṛthivī naṣṭā sahayā sa-nara-dvipā | vayaṃ ca manyunā dagdhā vairaṃ praticikīrṣavaḥ ||
“ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ! ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵੈਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਰਹੇ।”
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single feud can consume an entire world: vengeance (vaira) and anger (manyu) do not remain private emotions but become forces that destroy societies, armies, and moral clarity.
Vaiśaṃpāyana narrates a reflection on the catastrophic war: the speaker recalls that the earth was devastated with its people and war-animals, and that the protagonists themselves were driven and scorched by wrath while seeking retaliation for enmity.