Shloka 9
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
राजैव कर्ता भूतानां राजैव च विनाशक: । धर्मात्मा यः स कर्तास्यादधर्मात्मा विनाशक:
rājāiva kartā bhūtānāṃ rājāiva ca vināśakaḥ | dharmātmā yaḥ sa kartā syād adharmātmā vināśakaḥ ||
ਰਾਜਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦਾ ਕਰਤਾ (ਜੀਵਨਦਾਤਾ) ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਜੀਵਨਦਾਤਾ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
Royal power is ethically double-edged: the king’s conduct determines whether his rule becomes life-sustaining protection (when grounded in dharma) or destructive oppression (when grounded in adharma).
In the Shanti Parva’s instruction on statecraft and righteousness, the sage Utathya teaches about the moral weight of kingship, emphasizing that a ruler’s inner commitment to dharma directly shapes the welfare or ruin of the people.