Shloka 15
अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
ਮੈਂ ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲਾ ਮਨ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਜੜ੍ਹ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਬਹਿਰੇ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ—ਨਾ ਬੋਲਾਂਗਾ, ਨਾ ਵੇਖਾਂਗਾ, ਨਾ ਸੁਣਾਂਗਾ; ਆਤਮ-ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਾਂਗਾ।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.