Shloka 7
राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
प्रत्युदगम्याभिपूज्य: स्यादेतदत्र सुमन्त्रितम् । न हि पापात् परतरमस्ति किज्चिदराजकात्
pratyudgamyābhipūjyaḥ syād etad atra sumantritam | na hi pāpāt parataram asti kiñcid arājakāt ||
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that the collapse of governance (arājaka—kinglessness/anarchy) is a grave evil; preserving social order may require pragmatic accommodation, even welcoming a stronger ruler, because lawlessness harms everyone.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma advises what weak, rulerless communities should do when confronted by a powerful king: they should go out to receive him respectfully, since continued anarchy is portrayed as worse than submission to rule.