Shloka 8
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
ततो विददह्ुमानोऊहं प्रविष्टो5म्भस्तदानघ । अविज्ञानादमर्षाच्च भास्करस्य महात्मन:
tato vidadahumāno ’haṁ praviṣṭo ’mbhas tadānagha | avijñānād amarṣāc ca bhāskarasya mahātmanaḥ ||
ਫਿਰ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ! ਮੈਂ ਅੰਦਰਲੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਿਆ। ਮਹਾਤਮਾ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਧੀਰਜ-ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਲੇਸ਼ ਹੋਇਆ।
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Ignorance of another’s true greatness and the absence of forbearance lead to needless suffering; ethical maturity requires understanding (jñāna) and patience (kṣamā/amarṣa-tyāga).
Yājñavalkya describes a moment of intense distress—feeling as if burning—after which he enters water; he attributes his suffering to not recognizing Bhāskara’s greatness and to his own intolerance.