Shloka 47
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुन: । विद्यते$क्षरभावत्वादपरं परमव्ययम्
na tv evaṁ vartamānānām āvṛttir vidyate punaḥ | vidyate 'kṣara-bhāvatvād aparaṁ parama-vyayam ||
ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਕਸ਼ਰ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਖ਼ਸ਼ਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਸ ਪਰਮ ਅਵ੍ਯਯ ਤੱਤ ਨੂੰ; ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠਹਿਰਾਉ ਅਵਿਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Abiding in true knowledge and realization leads to apunarāvṛtti—no return to saṁsāra—because the knower attains akṣara-bhāva, the imperishable Brahman, which is supreme and undecaying.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha explains the consequence of the described spiritual stance: those established in that realization do not cycle back into worldly existence, since their identity rests in the changeless Brahman.