अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
भोक्तव्यानि मयैतानि देवलोकगतेन वै | इहैव चैनं भोक्ष्यामि शुभाशुभफलोदयम्
bhoaktavyāni mayaitāni devalokagatena vai | ihaiva cainaṁ bhokṣyāmi śubhāśubhaphalodayam ||
‘ਦੇਵਲੋਕ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਭੋਗਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਦਿਤ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਗਾਂਗਾ’—ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਜੀਵ ਐਸਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਆਦਿ ਦ੍ਵੰਦ੍ਵ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ ਦੇਹਧਾਰੀ ਆਤਮਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ—‘ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।’ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਵਰਗ ਜਾ ਕੇ ਕਰਮਫਲ ਭੋਗੇਗਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਭੋਗੇਗਾ।
वसिष्ठ उवाच