Shloka 39
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
न माता न पिता किंचित् कस्यचित् प्रतिपद्यते । दानपथ्यौदनो जनन््तु: स्वकर्मफलमश्रुते
na mātā na pitā kiñcit kasyacit pratipadyate | dānapathyau-dano jantuḥ svakarmaphalam aśnute ||
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਾਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁਝ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਪਿਉ। ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪਾਥੇਯ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਦਾਨ-ਤਿਆਗ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਆਪ ਹੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual responsibility is ultimately individual: even parents cannot transfer merit or guarantee one’s welfare beyond; one’s own charity/renunciation and one’s own actions determine the results one experiences.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented ethics, the sage Parāśara delivers a didactic statement emphasizing karma-phala (the fruition of one’s deeds) and presenting dāna (giving/tyāga) as the true ‘travel-provision’ for the post-mortem journey.