Shloka 31
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
शयानं यान्तमासीने प्रवृत्तं विषयेषु च । शुभाशुभानि कर्माणि प्रपद्यन्ते नरं सदा,मनुष्य सोता हो, बैठा हो, चलता हो या विषय-भोगमें लगा हो, उसके शुभाशुभ कर्म सदा उसे प्राप्त होते रहते हैं
śayānaṃ yāntam āsīnaṃ pravṛttaṃ viṣayeṣu ca | śubhāśubhāni karmāṇi prapadyante naraṃ sadā ||
ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਰਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਸਦਾ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
पराशर उवाच
Educational Q&A
Karmic consequence is inescapable: a person continually accrues the fruits of both good and bad actions, regardless of whether one is resting, moving, or indulging in sense-enjoyments.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Parāśara delivers an ethical instruction emphasizing that moral law operates continuously; ordinary states like sitting or walking do not interrupt the arrival of the results of one’s deeds.