Shloka 133
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यः प्रादात् कनकस्तम्भं प्रासादं सर्वकाउ्चनम् | पूर्ण पद्मदलाक्षीणां स्त्रीणां शयनसंकुलम्
yaḥ prādāt kanakastambhaṃ prāsādaṃ sarvakāñcanam | pūrṇa-padma-dalākṣīṇāṃ strīṇāṃ śayana-saṅkulam ||
ਵਾਯੁਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਵਰਨ-ਨਿਰਮਿਤ ਇਕ ਮਹਲ ਦਾਨ ਕੀਤਾ—ਜੋ ਪੂਰਨ ਖਿੜੇ ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਯਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਐਸਾ ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਨਿਵਾਸ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ ਕੇ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਭੋਗ-ਸਾਮਗਰੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚੁਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises extraordinary dāna: even the most luxurious possessions (a gold-built palace and abundant enjoyments) become ethically meaningful when offered to worthy recipients without clinging, emphasizing generosity as a pillar of dharma.
Vāyu-deva describes a donor who commissions a magnificent, gold-adorned palace and gives it to qualified brāhmaṇas along with plentiful goods; the brāhmaṇas then distribute the donated wealth among themselves according to the donor’s instruction.