Shloka 27
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
प्रीते तु त्वयि धर्मज्ञ सर्वलोकेश्वर प्रभो । शक्रादपगमिष्यामि निवासं संविधत्स्व मे
prīte tu tvayi dharmajña sarvalokeśvara prabho | śakrād apagamiṣyāmi nivāsaṃ saṃvidhatsva me ||
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਵਾਸ-ਥਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਦਿਓ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights deference to rightful authority and the ethical posture of humility: when a superior is pleased, one should act without arrogance, withdraw from contested privilege, and seek a proper, sanctioned place to dwell—aligning personal conduct with dharma and social order.
The speaker addresses a supreme lordly figure as a ‘knower of dharma’ and ‘lord of all worlds,’ stating that, upon receiving favor, they will leave Indra (Śakra) and request that a suitable residence be arranged for them.