Shloka 6
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
पितोवाच अधीत्य वेदान् ब्रह्मचर्येषु पुत्र पुत्रानिच्छेत् पावनाय पितृणाम् । अग्नीनाधाय विधिवच्चेष्टयज्ञो वन॑ प्रविश्याथ मुनिर्बुभूषेत्
pitovāca adhītya vedān brahmacaryeṣu putra putrān icchet pāvanāya pitṝṇām | agnīn ādhāya vidhivac ceṣṭayajño vanaṁ praviśyātha munir bubhūṣet ||
ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਪੁੱਤਰ! ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਾਵਨਤਾ ਤੇ ਉੱਧਾਰ ਲਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ-ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ। ਉੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਮੁਤਾਬਕ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜ੍ਞਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਅਤੇ ਮੁਨੀ-ਵ੍ਰਿੱਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
It lays out the normative progression of āśrama-dharma: study the Vedas in brahmacarya, fulfill ancestral and social obligations through household life (including begetting sons and maintaining sacred fires), and then transition to vānaprastha with a sage-like mode of living.
In Bhīṣma’s discourse on dharma, a father instructs his son on the proper life-course for a twice-born man: education and discipline first, ritual and progeny in householdership, and finally withdrawal to the forest for contemplative living.