Shloka 11
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦੀ; ਸਭ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਚਿੱਤ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਨਾਮੋ-ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਨਮਦਾ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਦਾ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕ੍ਰਮ ਹੈ।
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.