Shloka 41
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
इत्युक्ता सापचत् तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया । अधिभश्रित्य समिद्धे5ग्नौी बदराणि यशस्विनी,“तब महादेवजीने कहा--'सुव्रते! इन बेरोंको पका दो।” उनके इस प्रकार आदेश देनेपर यशस्विनी अरुन्धतीने ब्राह्मणका प्रिय करनेकी इच्छासे उन बेरोंको प्रज्वलित अग्निपर रखकर पकाना आरम्भ किया
ity uktā sā apacat tāni brāhmaṇa-priya-kāmyayā | adhibhṛśritya samiddhe 'gnau badarāṇi yaśasvinī ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਬਦਰ ਫਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਕਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic hospitality: sincere service performed with the intention of honoring and pleasing a worthy guest (here, a brāhmaṇa) is presented as a moral act rooted in respect and selfless duty.
After being instructed, the renowned woman places the jujube fruits on a well-kindled fire and cooks them, motivated by the wish to please a brāhmaṇa—an act of attentive, reverential service.