Shloka 22
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
पुरा यथा महाराज वरुण वै जलेश्वरम् । तथाभ्यषिज्चद् भगवान् सर्वलोकपितामह:
vaiśampāyana uvāca |
purā yathā mahārāja varuṇaṃ vai jaleśvaram |
tathābhyasiñcad bhagavān sarvalokapitāmahaḥ |
rudravasubhirādityairaśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਜਲਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਵਰੁਣ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ (ਕੁਮਾਰ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦਾ) ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੂ, ਆਦਿਤ੍ਯ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Authority is portrayed as dharmically grounded: true sovereignty is established through consecration and the recognition of higher cosmic principles, not merely through power. The presence of multiple deity-groups symbolizes broad, orderly sanction for rightful rule.
Vaiśampāyana recalls an ancient precedent: as Varuṇa was once consecrated as lord of waters, so the Grandsire (Brahmā) performs a consecration, attended by the Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvin twins—indicating a major, divinely witnessed installation.