Shloka 20
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
दिव्यसम्भारसंयुक्तैः कलशै: काउचनैर्न॑प । सरस्वतीभि: पुण्याभिर्दिव्यतोयाभिरेव तु
divyasambhārasaṃyuktaiḥ kalaśaiḥ kāñcanair nṛpa | sarasvatībhiḥ puṇyābhir divyatoyābhir eva tu || rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ | mahāparākramī kumāraḥ kārtikeyo nṛśaṃsa-bhayaṅkaraḥ senāpatipade ’bhiṣicyata ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜਲ ਭਰ ਕੇ, ਸੱਤ ਪੁੰਨ੍ਯ ਸਰਸਵਤੀਆਂ ਨੇ ਹर्ष ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਵਸੂਆਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਕੁਮਾਰ ਕਾਰਤਿਕੇਯ—ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਭਯਾਨਕ—ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਪਦ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਛੀਨੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ; ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਮਰਯਾਦਾ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸਮੁਦਾਇ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸੌਂਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Authority and martial power are portrayed as legitimate when conferred through purity, ritual order, and collective divine sanction—suggesting that leadership should be entrusted, not merely taken.
The gods and divine classes (Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins) stand around Kumāra Kārtikeya while the sacred Sarasvatīs, using golden pitchers filled with divine water, perform his consecration as commander-in-chief.