Shloka 14
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
तस्मिंस्तु विधिवत् सत्रे सम्प्रवृत्ते सुदारुणे । अक्षीयत ततो राष्ट्र धृतराष्ट्रस्य पार्थिव
vaiśampāyana uvāca | tasmiṁs tu vidhivat satre sampravṛtte sudāruṇe | akṣīyata tato rāṣṭra dhṛtarāṣṭrasya pārthiva | krodhena mahatāviṣṭo dharmātmā vai pratāpavān |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਸਤ੍ਰ-ਯਜ੍ਞ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਰਾਜ ਘਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਤਪਸਵੀ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਆਵਿਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਐਸਾ ਕਰਮ ਚਲਾ ਬੈਠਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even actions performed with full ritual correctness (vidhivat) can become ethically destructive when driven by intense anger; power without inner restraint turns into a force that erodes social and political order.
A fearsome satra (extended sacrificial rite) begins, and from its commencement Dhṛtarāṣṭra’s realm is said to diminish—implying that the rite, propelled by a wrathful yet powerful ascetic, has tangible consequences for the kingdom.