Shloka 14
Kṛtavarmā–Sātyaki Chariot Duel and Kaurava Morale Shock (कृतवर्म-सात्यकि-द्वैरथम्)
सततं द्विपेन्द्रे सहसा पतन्त- मविध्यदन्निप्रतिमै: पृषत्कैः । कर्मारधौतैर्निशितैज्वलद्धि- नरिाचमुख्यैस्त्रिभिरुग्रवेगै:,उस नागराजको सहसा आते देख धृष्टद्युम्नने अग्निके समान प्रज्वलित, कारीगरके साफ किये हुए, तेजधारवाले, तीन भयंकर वेगशाली उत्तम नाराचोंद्वारा घायल कर दिया
sa-tataṁ dvipendre sahasā patantam avidhyad agnipratimaiḥ pṛṣatkaiḥ | karmāra-dhautair niśitaiḥ jvalad-dhīnarācaiḥ mukhyais tribhir ugra-vegaiḥ ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲੇ—ਉਹ ਦ੍ਵਿਪੇਂਦ੍ਰ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਧਾਵਾ ਕਰਕੇ ਆਇਆ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਲੋਹਾਰ ਵੱਲੋਂ ਚਮਕਾਏ ਹੋਏ, ਤਿੱਖੇ ਧਾਰ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦਹਕਦੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵੇਗ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਰਾਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਧ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of decisive action (kṣātra-dharma): when danger rushes in, hesitation can be fatal. It also reflects the Mahābhārata’s sober view of war—prowess and craftsmanship (well-forged weapons) amplify destruction, reminding readers that skill is morally weighty when used in violence.
Sañjaya narrates that a powerful elephant suddenly charges, and Dhṛṣṭadyumna immediately wounds it with three excellent nārāca arrows—sharp, smith-polished, and fire-like—shot with great force.