Shloka 9
बलिभि: पाण्डवैर्दप्तैर्लब्धलक्षै: प्रहारिभि: । कौरव्यसीदत् पृतना मृगीवाग्निसमाकुला,पाण्डव योद्धा बलवान् और प्रहारकुशल थे। उनका निशाना कभी खाली नहीं जाता था। उनकी मार खाकर कौरव-सेना दावानलसे घिरी हुई हरिणीके समान अत्यन्त संतप्त हो उठी
sañjaya uvāca |
balibhiḥ pāṇḍavair daptair labdhalakṣaiḥ prahāribhiḥ |
kauravy asīdat pṛtanā mṛgīvāgnisamākulā ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਬਲਵਾਨ, ਪਰਾਕ੍ਰਮ-ਗਰਵਿਤ, ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਦਾਵਾਨਲ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹਿਰਣੀ ਬਹੁਤ ਵਿਹਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਅਤਿ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਉਠੀ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how superior skill and unwavering effectiveness in action can shatter an opposing force’s stability; it also evokes the ethical tragedy of war by comparing the terrified army to a helpless deer trapped by wildfire.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava troops are reeling and beginning to collapse under the powerful, accurate, and forceful attacks of the Pāṇḍava warriors.