Shloka 33
“नरश्रेष्ठट हम दोनों एक साथ तुम्हारी सहायताके लिये चले हैं। तुम्हारे दुःख-सुखमें हमारा समान भाग होगा, तुम्हें हम दोनोंपर संदेह नहीं करना चाहिये” ।।
sañjaya uvāca | narāśreṣṭha! vayam ubhau ekasātha tava sahāyatāyai calitau | tava duḥkha-sukhe asmākaṃ samānaḥ bhāgaḥ bhaviṣyati; tvayā asmatsu ubhayor api saṃdeho na kartavyaḥ || aśvatthāmā tu saṃkruddhaḥ pitur vadham anusmaran | tābhyāṃ tathyaṃ tathā ācakhyau yad asya ātma-cikīrṣitam ||
“ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਨਿਕਲੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਮਾਨ ਭਾਗੀ ਹੋਵਾਂਗੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।” ਪਰ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਪਿਤਾ-ਵਧ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts pledged solidarity with the moral danger of being drawn into another’s vengeance: shared loyalty can become complicity when anger rooted in bereavement drives one toward harmful intent.
Two companions assure support and shared fate, urging trust; meanwhile Aśvatthāmā, burning with rage at his father’s killing, openly tells them his intended course of action—setting the stage for the grim events of the Sauptika episode.