Shloka 18
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
रथप्रवीरेण महानुभाव द्विषत्सैन्ये वर्तता दुस्तरेण
arjuna uvāca | rathapravīreṇa mahānubhāva dviṣatsainye vartatā dustareṇa | mahānubhāva! bharatavaṃśī nṛpaśreṣṭha! śatrusenāyāṃ vidyamāna-rathīnāṃ pramukha-vīra durjaya sūtaputra karṇena saha | yadi asmin saṃgrāme adya sa mama dṛśyeta, tarhi raṇabhūmau samāgamya ahaṃ tena saha tathā yotsye, yathā vajradhara indraḥ vṛtrāsureṇa saha ||
ਹੇ ਮਹਾਨੁਭਾਵ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਉਸ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ—ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਅਗੇਵਾਨ ਵੀਰ ਹਨ—ਅਜੇਯ ਸੂਤ-ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਖੜਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma: a warrior’s obligation to confront the foremost threat directly, with steadfast courage and clarity of purpose, using a mythic exemplar (Indra vs Vṛtra) to frame righteous resolve in battle.
Arjuna declares that within the formidable enemy host the chief chariot-warrior is Karna; if Arjuna sees him today, he will seek him out and fight him on the battlefield with the same intensity as Indra fought Vṛtra.