Shloka 12
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
तावन्ये धनुषी श्रेष्ठे शक्रचापनिभे शुभे । प्रगृह्म रेजतुः शूरौ देवपुत्रसमौ युधि,फिर वे दोनों वीर इन्द्रधनुषके समान सुन्दर दूसरे श्रेष्ठ धनुष लेकर युद्धस्थलमें देवकुमारोंके समान सुशोभित होने लगे
tāv anye dhanuṣī śreṣṭhe śakracāpanibhe śubhe | pragṛhya rejatuḥ śūrāv devaputrasamau yudhi ||
ਤਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੂਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਰਗੇ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and renewed effort in the midst of conflict: even after a change of weapons or circumstances, true warriors re-enter the struggle with composure and radiance, suggesting the ethical ideal of resilience and unwavering commitment to one’s chosen duty in a crisis.
Sañjaya describes two heroes who, taking up different (new) excellent bows, appear splendid on the battlefield—likened to divine princes—and continue the combat with renewed vigor.