Shloka 31
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
नकुलेन शरा मुक्ता: कड़कबर्हिणवासस: । सूतपुत्रमवच्छाद्य व्यतिष्ठन्त यथाम्बरे
sañjaya uvāca |
nakulena śarā muktāḥ kaṅkabarhiṇavāsasaḥ |
sūtaputram avacchādya vyatiṣṭhanta yathāmbare ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲੇ—ਨਕੁਲ ਨੇ ਬਗਲੇ ਅਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਤੀਰ ਸੂਤਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਟਿਕ ਗਏ; ਮਹਾਂ ਸਮਰ ਵਿੱਚ ਘਣੀ ਬਰਖਾ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਗਏ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadfastness and martial excellence: in righteous warfare, one’s duty is performed through disciplined skill and courage, even when the battlefield becomes a storm of missiles that ‘covers’ the opponent.
Sañjaya describes Nakula shooting a dense volley of feather-fletched arrows that envelops Karna (called Sūtaputra), making the shafts appear as if suspended in the sky due to their sheer number and spread.