Shloka 21
Pāṇḍya-vadha-anantaram Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Response and the Renewed Battle
तब दशार्हवंशके स्वामी श्रीकृष्णने अर्जुनसे कहा--'पार्थ! तुम क्यों प्रमाद कर रहे हो? इस योद्धाको मार डालो। इसकी उपेक्षा की जायगी तो यह और भी नये-नये अपराध करेगा और जिसकी चिकित्सा न की गयी हो, उस रोगके समान अधिक कष्टदायक हो जायगा” ।।
tataḥ dāśārhavaṃśake svāmī śrīkṛṣṇena arjunam uvāca— “pārtha! tvaṃ kuto ’tra pramādaṃ karoṣi? enaṃ yoddhāraṃ jahi. asya upekṣā kriyamāṇā sa nava-nava aparādhān kariṣyati, acikitsitasya rogasyeva ca bhūyo duḥkha-dāyako bhaviṣyati.”
“tatheti” coktvācyutam apramādī drauṇiṃ prayatnād iṣubhis tatakṣa; bhujau varau candana-sāra-digdhau vakṣaḥ śiro ’tha apratimau tathorūn.
ਤਦ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਥ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—“ਪਾਰਥ! ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਪ੍ਰਮਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਇਸ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਹ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਅਪਰਾਧ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਇਲਾਜ਼ ਛੱਡੇ ਰੋਗ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੂੰ “ਤਥੇਤੀ” ਕਹਿ ਕੇ, ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯਤਨਪੂਰਵਕ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਣਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ; ਚੰਦਨਸਾਰ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਉਸ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਭੁਜਾ, ਵਕਸ਼, ਸਿਰ ਅਤੇ ਅਤੁਲ ਜੰਘਾਂ—ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਛਤ-ਵਿਛਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked wrongdoing grows: Kṛṣṇa frames negligence (pramāda) as ethically and strategically dangerous, comparing an unrestrained offender to an untreated disease that becomes harder and more painful to cure. The counsel emphasizes timely, proportionate action to prevent escalating harm.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa urges Arjuna to stop hesitating and to deal decisively with Aśvatthāmā. Arjuna agrees and, remaining vigilant, strikes Aśvatthāmā with concentrated volleys of arrows, wounding his limbs and vital regions.