Shloka 36
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
अथ कार्मुकमादाय भीमो जलदनि:स्वनम् | रिपोरभ्यर्दयन्नागमुन्नदन् पाण्डव: शरै:
atha kārmukam ādāya bhīmo jalada-niḥsvanam | ripor abhyardayann āgam unnadan pāṇḍavaḥ śaraiḥ ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਬੱਦਲ-ਗਰਜ ਵਰਗੀ ਗੰਭੀਰ ਧੁਨ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ। ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸ਼ਤਰੂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਣ ਵਿਚ ਕ੍ਰੋਧੀ ਭੀਮ ਦਾ ਸ਼ਰਵਰਖਾ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma in its battlefield form: disciplined, forceful action aimed at disabling the opponent’s combat power. The ethical frame is not personal cruelty but the grim necessity of war, where strategic targets (like war-elephants) are neutralized to protect one’s side.
Sañjaya describes Bhīma seizing his thunderous-sounding bow, roaring, and striking the enemy’s elephant with arrows, causing it intense distress—an escalation in the combat scene emphasizing Bhīma’s ferocity and momentum.