Shloka 56
विविधां पृथिवीं पुण्यां शिबि्राह्मणसात्करोत् । उनके वे यज्ञ प्रचुर फल देनेवाले थे और सदा निर्बाध-रूपसे चलते रहते थे। उन्होंने सहस्रकोटि स्वर्णमुद्राओंका दान किया था। राजा शिबिने हाथी, घोड़े, मृग, गौ, भेड़ और बकरी आदि पशुओं तथा धान्योंसहित नाना प्रकारके पवित्र भूखण्ड ब्राह्मणोंक अधीन कर दिये थे
nārada uvāca | vividhāṃ pṛthivīṃ puṇyāṃ śibir brāhmaṇasātkaro(t) |
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਯਜ्ञ ਮਹਾਂਫਲਦਾਇਕ, ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਬਿਨਾ ਵਿਘਨ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਹਸ੍ਰ-ਕੋਟੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਗੀਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਹਿਰਣ, ਗਾਂ, ਭੇਡਾਂ, ਬਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage upholds rājadharma through dāna: a righteous king sustains social and ritual order by honoring Brahmins, supporting yajñas, and giving wealth and resources lawfully and generously, thereby accruing puṇya and setting an ethical model of stewardship.
Nārada praises King Śibi by recounting his extraordinary gifts and patronage: he grants sacred lands and abundant resources to Brahmins, performs fruitful sacrifices without interruption, and donates vast sums of gold along with livestock and grain.