Shloka 3
Śaineya’s Breakthrough and Reunion with Arjuna (शैनेयस्य समागमः)
नातिवृद्धमबालं च नाकृशं नातिपीवरम् | लघुवृत्तायतप्रायं सारगात्रमनामयम्,इसमें न तो कोई अधिक बूढ़ा है, न बालक है, न अधिक दुबला है और न बहुत ही मोटा है। उनका शरीर हलका, सुडौल तथा प्राय: लंबा है। शरीरका एक-एक अवयव सारवान् (सबल) तथा सभी सैनिक नीरोग एवं स्वस्थ हैं
nāti-vṛddham abālaṃ ca nākṛśaṃ nāti-pīvaram | laghu-vṛtta-āyata-prāyaṃ sāra-gātram anāmayam ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਬੱਚਾ; ਨਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਮੋਟਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਲਕੇ, ਸੁਗਠਿਤ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਲੰਮੇ ਕੱਦ ਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਅੰਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਨਿਰੋਗ—ਯੁੱਧ ਲਈ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹਨ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of balanced strength: fitness without extremes (neither frailty nor excess), suggesting disciplined preparation and suitability for duty in a martial context.
Sañjaya is describing the condition and appearance of the warriors—emphasizing their health, proportionate build, and readiness—within the ongoing war narrative of the Droṇa Parva.