Shloka 316
चुक्रुशु: सिंहनादांश्व वासांस्यादुधुवुश्च ह । उस निशाचर अल्म्बुषके मारे जानेपर कुन्तीके सभी पुत्र प्रसन्नचित्त हो सिंहनाद करने और वस्त्र हिलाने लगे
sañjaya uvāca |
cucruśuḥ siṃhanādāṃś ca vāsāṃsy ādudhuvuś ca ha |
niśācara-alambuṣake māre jāne para kuntīke sarve putrāḥ prasannacittāḥ siṃhanādaṃ cakruḥ vāsāṃsi ca ādudhuvuḥ ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਅਲੰਬੁਸ਼ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ; ਉਹ ਸਿੰਘ-ਨਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਉਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within the grim frame of war, the text highlights the psychological dimension of dharma-yuddha: the removal of a dangerous adversary restores courage and unity, and collective celebration becomes a signal of renewed resolve.
After the rākṣasa Alambuṣa is slain, the Pāṇḍavas (Kuntī’s sons) rejoice—shouting lion-like victory-cries and waving their garments—while Sañjaya reports this to Dhṛtarāṣṭra.