Shloka 29
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
गौतमो<पि धनुस्त्यक्त्वा प्रगृह्मासिं सुसंयत: । वेगेन महता राजंश्लेकितानमुपाद्रवत्,राजन्! यह देख कृपाचार्यने भी धनुष फेंककर तलवार हाथमें ले ली और पूरी सावधानीके साथ वे बड़े वेगसे चेकितानकी ओर दौड़े
sañjaya uvāca | gautamo 'pi dhanus tyaktvā pragṛhyāsiṃ susaṃyataḥ | vegena mahatā rājan ślekitaṃ tam upādravat ||
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਗੌਤਮ (ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ) ਨੇ ਵੀ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਚੇਕਿਤਾਨ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, the verse highlights disciplined self-restraint (susaṃyataḥ): effective action in war is portrayed as guided by control and alertness rather than blind rage.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kṛpācārya (called Gautama) drops his bow, takes up a sword, and swiftly charges toward the warrior Ślekita, indicating a shift to close-quarters combat.