Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
मामेव भृशसंक्रुद्धा हन्तुमभ्युद्यता युधि । “ये महारथी शूरवीर धृतराष्ट्रपुत्र अत्यन्त कुपित हो युद्धमें मुझे ही मारनेके लिये उद्यत हो यहाँ आये हैं
mām eva bhṛśa-saṅkruddhā hantum abhyudyatā yudhi |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਉਹ ਮਹਾਰਥੀ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਆਏ ਹਨ।
संजय उवाच
The verse highlights how unchecked anger (krodha) in war narrows perception into a single destructive aim—killing—underscoring the ethical danger of rage-driven action even within a battlefield context.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that certain fighters, seized by intense anger, have moved forward in the battle specifically determined to kill him.