Shloka 29
अश्वमेधावसानम् — Dakṣiṇā-vibhāga and Avabhṛtha
Completion of the Aśvamedha
पापेन कर्मणा विप्रो धन प्राप्प निरडकुश: । रागमोहान्वित: सो<न्ते कलुषां गतिमश्लुते,जो ब्राह्मण पापकर्मसे धन पाकर उच्छुंखल हो राग और मोहके वशीभूत हो जाता है, वह अन्तमें कलुषित गतिको प्राप्त होता है
pāpena karmaṇā vipro dhanaṁ prāpya nir-aṅkuśaḥ | rāga-mohānvitah so 'nte kaluṣāṁ gatim aśnute ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਪਾ ਕੇ ਬੇਲਗਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਗ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਲੀਨ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth gained through sinful means undermines restraint and clarity; when a brāhmaṇa (or anyone) becomes driven by attachment and delusion, the final consequence is an impure destiny—ethical means matter as much as material gain.
Vaiśampāyana delivers a didactic statement within the Ashvamedhika Parva’s moral discourse, warning about the spiritual consequences of acquiring wealth through wrongdoing and the psychological slide into unrestrained behavior.