Shloka 14
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
ततः पात्री: सकरका बहुरूपा मनोरमा:,कुछ ही देरमें अनेक प्रकारके विचित्र, मनोरम एवं बहुसंख्यक सहस्रों सुवर्णमय पात्र निकल आये। कठौते, सुराही, गडुआ, कड़ाह, कलश तथा कटोरे--सभी तरहके बर्तन उपलब्ध हुए
tataḥ pātrīḥ sakarakā bahurūpā manoramāḥ
ਫਿਰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਜੜੇ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੋਹਰ ਬਰਤਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ—ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dāna and ritual responsibility: abundance is meaningful when directed toward dharmic purposes—supporting sacrifice, hospitality, and rightful gifting—rather than mere display.
Vaiśampāyana describes the sudden appearance/availability of numerous beautiful, multiform vessels (understood as golden sacrificial utensils), indicating preparations for the Aśvamedha rites and the forthcoming distribution of ritual resources and gifts.