Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 236
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरो: । उन बेलोंकी चोटसे बन्धन टूट गया और कुण्डलसहित वह मृगचर्म सहसा वृक्षसे नीचे जा गिरा
sakuṇḍalaṃ tadajinaṃ papāta sahasā taroḥ |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਕੁੰਡਲ ਸਮੇਤ ਉਹ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਅਚਾਨਕ ਦਰੱਖ਼ਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਚਰਮ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਆ ਡਿੱਗਿਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the suddenness with which supports and bindings can fail; it subtly points to impermanence and the vulnerability of external safeguards when conditions change unexpectedly.
A deerskin (ajina), still bearing an earring (kuṇḍala), breaks free from its fastening and suddenly falls from a tree—an abrupt physical event that advances the episode by revealing or dislodging an important object.