Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 226
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
यस्मिंस्ते कुण्डले बद्धे तदा द्विजवरेण वै । उस समय उनकी दृष्टि बेलोंपर ही लगी हुई थी (वे कहाँ गिरते हैं
yasmiṁs te kuṇḍale baddhe tadā dvijavareṇa vai |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁੰਡਲ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਰੱਖੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਲਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਸੀ; ਕੱਟੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਕਿੱਥੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਵੱਲ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਕੱਟੀਆਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਉਸੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁੰਡਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how fixation on a single task can lead to negligence about consequences; even in simple actions, heedfulness (apramāda) matters, especially when valuable objects are involved.
An eminent brahmin has tied two earrings onto a deerskin. While cutting creepers, the person(s) involved keep watching only the vines, not where they fall, and the cut vines mostly land on the same deerskin where the earrings are secured.