Shloka 35
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
तोयेप्सां तव दुर्धर्षा करिष्ये सफलामहम् । येष्वह:सु च ते ब्रह्मन् सलिलेप्सा भविष्यति
toyeps01 tava durdhar01 kariye saphal01m aham | yev ahassu ca te brahman salileps01 bhaviyati ||
ਉੱਤੰਕ ਨੇ ਆਖਿਆ—“ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਪਾਣੀ ਲਈ ਤੇਰੀ ਦੁੱਧਰਸ਼ ਇੱਛਾ ਮੈਂ ਫਲਵੰਤ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਉੱਠੇਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਹੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਘੇਰ ਲਵੇਗੀ।”
उत्तडुक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral weight of speech and intention: a powerful utterance can turn a desire into a form of suffering, showing how actions (including verbal acts) can rebound as karmic consequence and ethical retribution.
Utta uka addresses a Brahmin and declares that he will make the Brahmin's desire for water 'successful' in a grimly ironic way: the Brahmin will feel thirst even while surrounded by water, turning the sought object into the setting of distress.