Shloka 18
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
सुरापो ब्रह्महा स्तेयी भ्रूणहा गुरुतल्पग: । तपसैव सुतप्तेन मुच्यते किल्बिषात् ततः
surāpo brahmahā steyī bhrūṇahā gurutalpagaḥ | tapasaiva sutaptena mucyate kilbiṣāt tataḥ ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸ਼ਰਾਬੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ, ਚੋਰ, ਭ੍ਰੂਣ-ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਜ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਘੋਰ ਪਾਪੀ ਵੀ, ਜੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਪਾਪ-ਭਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that even the gravest moral transgressions are not beyond remedy: sincere, intense tapas (austerity and disciplined self-purification) can remove the burden of guilt and restore moral standing.
Vāyu-deva is speaking and enumerates major sins recognized in dharma traditions, asserting that rigorous austerity functions as a means of expiation and release from the resulting moral taint.