Shloka 1
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
ऑपन--माज बछ। ःडिज षट्चत्वारिशो5 ध्याय: ब्रह्मचारी
brahmovāca—evam etena mārgeṇa pūrvoktena yathāvidhi | adhītavān yathāśakti tathaiva brahmacaryavān |
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਮਹਰਿਸ਼ਿਓ! ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਇਉਂ ਹੀ ਆਚਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਧਿਐਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ-ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ੍ਵਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੇ; ਵਿਦਵਾਨ ਬਣੇ; ਸਭ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ; ਮੁਨੀ-ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕਰੇ; ਗੁਰੂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰਕ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ; ਸੱਚ ਬੋਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮਪਰਾਇਣ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਰਹੇ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes ashrama-dharma for a brahmacārin: study within one’s capacity, strict observance of celibate discipline, control of the senses, sage-like restraint, service that benefits the guru, truthful speech, and commitment to dharma and purity.
A didactic discourse is underway in which divine authority (Brahmā, within the broader dialogue context) lays down the proper conduct for the life-stages—here focusing on the brahmacārin’s disciplined training as the foundation for righteous living.