Shloka 15
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना । माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा
bhagadevānuyātānāṁ sarvāsāṁ vāmalocanā | māheśvarī mahādevī procyate pārvatī hi sā ||
ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪੁਰਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਉਮਾ-ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਜਾਣੋ; ਅਤੇ ਭੋਗ ਲਈ ਇੱਛਿਤ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the divine ideal of womanhood in the form of Umā/Pārvatī—named Māheśvarī and Mahādevī—placing her as the highest among women, while also acknowledging that worldly desire tends to pursue ornamented apsarases; it implicitly contrasts sacred excellence with sensual attraction.
Vāyudeva is speaking in praise and classification of feminine figures: he identifies Pārvatī/Umā by her epithets and declares her supreme among women, then notes that among pleasure-seeking contexts, richly adorned apsarases are regarded as foremost.