Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
निर्ममो निरहड़कारो निराशी: सर्वतः सम: । अकामभूत इत्येव सतां धर्म: सनातन:,ममता, अहंकार और आशासे रहित होकर सर्वत्र समदृष्टि रखना और सर्वथा निष्काम हो जाना ही श्रेष्ठ पुरुषोंका सनातन धर्म है
nirmamo nirahaṅkāro nirāśī sarvataḥ samaḥ | akāma-bhūta ity eva satāṁ dharmaḥ sanātanaḥ ||
ਵਾਯੁ-ਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਸਾ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਹਰ ਥਾਂ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ; ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਜਾਣਾ—ਇਹੀ ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਹੈ।
वायुदेव उवाच
The verse defines the ‘eternal dharma of the noble’ as inner renunciation: giving up possessiveness (mamatā), egoism (ahaṅkāra), and expectation (āśā), cultivating equal vision in all circumstances, and becoming free from selfish desire.
In this passage, Vāyu-deva speaks as a moral instructor, summarizing the hallmark qualities of a truly virtuous person—detachment, humility, and equanimity—rather than describing an external event of war or ritual.