Shloka 31
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
सुखदु:खे यथा सम्यगनित्ये य: प्रपश्यति । कायं चामेध्यसंघातं विनाशं कर्मसंहितम्
sukhaduḥkhe yathā samyag anitye yaḥ prapaśyati | kāyaṃ cāmedhyasaṅghātaṃ vināśaṃ karmasaṃhitam ||
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁੱਖ—ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨਿਤ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਦੇਹ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕਰਮ-ਫਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਢਿੱਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਦੁਸ਼ਤਰ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Right discernment (samyag-darśana) is emphasized: seeing pleasure and pain as impermanent, recognizing the body’s impure and composite nature, and understanding death as conditioned by karma. This insight weakens attachment and supports liberation from saṃsāra.
A brāhmaṇa is instructing the listener in a reflective, renunciatory teaching within the Ashvamedhika Parva, presenting a contemplative view of embodied life—its transience, impurity, and karmic causality—as a means to transcend worldly bondage.