Shloka 9
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
पूपान् पुनर्वसौ दत्त्वा तथैवान्नानि शो भने । यशस्वी रूपसम्पन्नो बद्धन्नो जायते कुले
pūpān punarvasau dattvā tathaivānnāni śobhane | yaśasvī rūpasampanno baddhānno jāyate kule ||
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਸ਼ੋਭਨੇ! ਪੁਨਰਵਸੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿੱਠੇ ਪੂਏ (ਕੇਕ) ਅਤੇ ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਉਹ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਰੂਪਵਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅੰਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਨਾਲ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Generous giving—especially of food and festive offerings at an auspicious time—creates merit that ripens as favorable life circumstances: birth in a good family, along with fame, beauty, and secure sustenance.
Nārada is explaining the results (phala) of a specific charitable act: donating sweet cakes and food during the Punarvasu observance. He states the auspicious outcomes that accrue to the donor in a future birth.