Shloka 8
Tilā-Dāna, Dīpa-Dāna, and Nitya-Jalapradāna
Yama–Brāhmaṇa Saṃvāda) | तिलदान-दीपदान-नित्यजलप्रदान (यम-ब्राह्मण संवाद
आर्द्रायां कृसरं दत्त्वा तिलमिश्रमुपोषित: । नरस्तरति दुर्गाणि क्षुरधारांश्व॒ पर्वतान्
Ārdrāyāṃ kṛsaraṃ dattvā tilamiśram upoṣitaḥ | naras tarati durgāṇi kṣuradhārāṃś ca parvatān ||
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਆਰਦ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ ਤਿਲ-ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਕ੍ਰਿਸਰ (ਖਿਚੜੀ) ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਕਰ ਸੰਕਟਾਂ ਨੂੰ—ਮਾਨੋ ਛੁਰੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ—ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined self-restraint (fasting) combined with timely, prescribed charity (donating sesame-mixed kṛsara on Ārdrā) generates spiritual merit that helps one overcome even extreme difficulties.
Nārada is describing the fruit (phala) of a specific observance: fasting and then giving a particular food-offering on the Ārdrā nakṣatra. He uses vivid imagery—crossing perilous obstacles and razor-edged mountains—to emphasize the power of such dharmic acts.