Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 20
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
“दानसे यश, अहिंसासे आरोग्य तथा ब्राह्मणोंकी सेवासे राज्य एवं अतिशय ब्राह्मणत्वकी प्राप्ति होती है ।।
Vaiśampāyana uvāca: dānase yaśaḥ, ahiṃsāse ārogyaṃ tathā brāhmaṇānāṃ sevāse rājyaṃ evaṃ atiśaya-brāhmaṇatvasya prāptiḥ bhavati. pānīyasya pradānena kīrtir bhavati śāśvatī; annasya tu pradānena tṛpyanti kāmabhogataḥ.
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਦਾਨ ਨਾਲ ਯਸ਼, ਅਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਆਰੋਗਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਰਾਜ-ਪਦ ਤੇ ਅਤਿਸ਼ਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਖੰਡ ਕੀਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਨ-ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਾਮ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links specific virtues to specific fruits: charity brings good reputation, non-violence supports health, respectful service to Brahmins yields worldly authority and elevated spiritual-social excellence, water-giving grants lasting renown, and food-giving brings deep contentment regarding desires and pleasures.
In the Anuśāsana Parva’s instruction-oriented discourse, Vaiśampāyana reports a teaching that enumerates the ethical results of key dharmic acts—especially forms of dāna (water and food) and the virtues of ahiṃsā and service—presented as practical guidance on righteous conduct.