Shloka 30
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें वीतहव्यका उपाख्याननागमक तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,सर्वान् देवान् नमस्यन्ति ये चैक वेदमाश्रिता: । श्रद्धधानाश्ष दान्ताश्न दुर्गाण्यतितरन्ति ते
sarvān devān namasyanti ye caika-vedam āśritāḥ | śraddadhānāś ca dāntāś ca durgāṇy atitaranti te ||
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਵੇਦ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਅਤੇ ਦਾਂਤ (ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਨਿਗ੍ਰਹੀ) ਹੋ ਕੇ—ਉਹ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਾਹਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Reverence toward the divine, reliance on Vedic guidance, and inner discipline (faith and self-control) enable a person to overcome dangers and hardships; ethical steadiness is presented as the practical means of ‘crossing’ life’s difficult passages.
Bhīṣma concludes a didactic point within the Anuśāsana Parva’s discourse on dharma, stating that those who are devout, faithful, and self-restrained—grounded in Vedic authority—successfully pass through perilous situations.