Shloka 132
इमं स्तवमधीयान: श्रद्धाभक्तिसमन्वित: । युज्येतात्मसुखक्षान्तिश्रीधृतिस्मृतिकीर्तिभि:
imaṃ stavam adhīyānaḥ śraddhā-bhakti-samanvitaḥ | yujyeta ātma-sukha-kṣānti-śrī-dhṛti-smṛti-kīrtibhiḥ ||
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਤਵ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮ-ਸੁਖ, ਖ਼ਿਮਾ, ਸ਼੍ਰੀ, ਧੀਰਜ, ਸਿਮਰਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Faithful, devoted recitation of a sacred hymn is presented as a dharmic discipline that cultivates inner virtues (contentment, patience, steadiness, memory) and also supports worldly well-being (prosperity and good reputation).
Bhishma, instructing Yudhishthira in the Anushasana Parva, states the fruit (phalaśruti) of studying/reciting the hymn—assuring that the devotee becomes endowed with specific virtues and auspicious outcomes.