Shloka 32
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
साहं शरणमभ्येमि रोरवीमि च दु:खिता । याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात् कुरु मम प्रियम् । स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमहसि,मैं भी यही आशा लेकर शरणमें आयी हूँ और बार-बार दु:ःखी होकर रोती-गिड़गिड़ाती हूँ। मैं आपके प्रति अनुरक्त हूँ और आपसे समागमकी याचना करती हूँ। अतः मेरा प्रिय मनोरथ पूर्ण कीजिये। मुझे आत्मदान देकर मेरी कामना सफल कीजिये
sāhaṃ śaraṇam abhyemi roravīmi ca duḥkhitā | yāce tvāṃ cābhikāmāhaṃ tasmāt kuru mama priyam | sa tvaṃ ātmapradānena sakāmāṃ kartum arhasi |
ਇਸੇ ਆਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹਾਂ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਹਲ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੋਂਦੀ ਤੇ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨੁਰਕਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਯਾਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਿਯ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਕੇ ਮੇਰੀ ਕਾਮਨਾ ਸਫਲ ਕਰ।
अजुन उवाच