Adhyaya 2
Description of King Sharyati and the Solar Dynasty
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜੇ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਤੱਕ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸੀ। ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੀ ਧੀ ਸੁਕੰਨਿਆ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੌਣ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਚਯਵਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੰਡਾ ਚੁਭੋ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਕਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
Shlokas
Verse 1
शर्यातिराजवर्णनम् ममाख्याहि महाभाग राज्ञां वंशं सुविस्तरम् । सूर्यान्वयप्रसूतानां धर्मज्ञानां विशेषतः
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ! ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ।
Verse 2
शृणु भारत वक्ष्यामि रविवंशस्य विस्तरम् । यथा श्रुतं मया पूर्वं नारदाद्ऋषिसत्तमात्
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਭਰਤਵੰਸ਼ੀ! ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
Verse 3
एकदा नारदH श्रीमान्सरस्वत्यास्तटे शुभे । आजगामाश्रमे पुण्ये विचरन्स्वेच्छया मुनिः
ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਤਟ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਏ।
Verse 4
प्रणम्य शिरसा पादौ तस्याग्रे संस्थितस्तदा । ततस्तस्यासनं दत्त्वा कृत्वार्हणमथादरात्
ਤਦ ਮੈਂ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਣ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰਪੂਰਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
Verse 5
विधिवत्पूजयित्वा तं उक्तवान्वचनं त्विदम् । पावितोऽहं मुनिश्रेष्ठ पूज्यस्यागमनेन वै
ਵਿਧੀਪੂਰਵਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: 'ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਪੂਜਨੀਕ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
Verse 6
कथां कथय सर्वज्ञ राज्ञां चरितसंयुताम् । राजानो ये समाख्याताः सप्तमेऽस्मिन्मनोः कुले
ਹੇ ਸਰਵਗਿਆਨੀ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਓ, ਜੋ ਇਸ ਸੱਤਵੇਂ ਮਨੂ ਦੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਹਨ।
Verse 7
तेषामुत्पत्तिरतुला चरितं परमाद्भुतम् । श्रोतुकामोऽस्म्यहं ब्रह्मन् सूर्यवंशस्य विस्तरम्
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਰਿੱਤਰ ਬਹੁਤ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ! ਮੈਂ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰਪੂਰਵਕ ਵਰਣਨ ਸੁਣਨ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਹਾਂ।
Verse 8
समाख्याहि मुनिश्रेष्ठ समासव्यासपूर्वकम् । इति पृष्टो मया राजन्नारदः परमार्थवित्
ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ। [ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ:] ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨਾਰਦ ਜੀ...
Verse 9
उवाच प्रहसन्प्रीतः समाभाष्य मुदान्वयम् । नारद उवाच - शृणु सत्यवतीसूनो राज्ञां वंशमनुत्तमम्
ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸਤਿਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ (ਵਿਆਸ)! ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
Verse 10
पावनं कर्णसुखदं धर्मज्ञानादिभिर्युतम् । ब्रह्मा पूर्वं जगत्कर्ता नाभिपङ्कजसम्भवः
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ...
Verse 11
विष्णोरिति पुराणेषु प्रसिद्धः परिकीर्तितः । सर्वज्ञः सर्वकर्तासौ स्वयम्भूः सर्वशक्तिमान्
ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਹ ਸਰਵਗਿਆਨੀ, ਸਭ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਸਵੈ-ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਸਰਵਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹਨ।
Verse 12
तपस्तप्त्वा स विश्वात्मा वर्षाणामयुतं पुरा । सृष्टिकामः शिवां ध्यात्वा प्राप्य शक्तिमनुत्तमाम्
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਤਮਾ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ (ਦੇਵੀ) ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
Verse 13
पुत्रानुत्पदयामास मानसाञ्छुभलक्षणान् । मरीचिः प्रथिस्तेषामभवत्सृष्टिकर्मणि
ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਨਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰੀਚੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
Verse 14
तस्य पुत्रोऽतिविख्यातः कश्यपः सर्वसम्मतः । त्रयोदशैव तस्यासन्भार्या दक्षसुताः किल
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਸਰਬ-ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਕਸ਼ਯਪ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੇਰਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
Verse 15
देवाः सर्वे समुत्पन्ना दैत्या यक्षाश्च पन्नगाः । पशवः पक्षिणश्चैव तस्मात्सृष्टिस्तु काश्यपी
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਂਤ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ 'ਕਾਸ਼ਯਪੀ' ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ।
Verse 16
देवानां प्रथितः सूर्यो विवस्वान्नाम तस्य तु । तस्य पुत्रः स विख्यातो वैवस्वतमनुर्नृपः
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਵਸਵਾਨ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਹੈ।
Verse 17
तस्य पुत्रस्तथेक्ष्वाकुः सूर्यवंशविवर्धनः । नवाभवन्सुतास्तस्य मनोरिक्ष्वाकुपूर्वजाः
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮਨੂ ਦੇ ਨੌਂ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
Verse 18
तेषां नामानि राजेन्द्र शृणुष्वैकमनाः पुनः । इक्ष्वाकुरथ नाभागो धृष्टः शर्यातिरेव च
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ! ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਣੋ: ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਨਾਭਾਗ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸ਼ਰਯਾਤੀ।
Verse 19
नरिष्यन्तस्तथा प्रांशुर्नृगो दिष्टश्च सप्तमः । करूषश्च पृषध्रश्च नवैते मानवाः स्मृताः
ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੂ, ਨ੍ਰਿਗ, ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਸ਼ਟ, ਕਰੂਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰ - ਇਹ ਨੌਂ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Verse 20
इक्ष्वाकुस्तु मनोः पुत्रः प्रथमः समजायत । तस्य पुत्रशतं चासीज्ज्येष्ठो विकुक्षिरात्मवान्
ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਤਮਵਾਨ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
Verse 21
नवानां वंशविस्तारं संक्षेपेण निशामय । शूराणां मनुपुत्राणां मनोरन्तरजन्मनाम्
ਹੁਣ ਮਨੂ ਦੇ ਬਾਕੀ ਨੌਂ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ।
Verse 22
नाभागस्य तु पुत्रोऽभूदम्बरीषः प्रतापवान् । धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च प्रजापालनतत्परः
ਨਾਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪਰਜਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
Verse 23
धृष्टात्तु धार्ष्टकं क्षत्रं ब्रह्मभूतमजायत । संग्रामकातरं सम्यग्ब्रह्मकर्मरतं तथा
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਧਾਰਸ਼ਟਕ ਨਾਮਕ ਖੱਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
Verse 24
शर्यातेस्तनयश्चाभूदानर्तो नाम विश्रुतः । सुकन्या च तथा पुत्री रूपलावण्यसंयुता
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੇ ਆਨਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰੂਪ-ਲਾਵਣਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਕੰਨਿਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ।
Verse 25
च्यवनाय सुता दत्ता राज्ञाप्यन्धाय सुन्दरी । मुनिः सुलोचनो जातस्तस्याः शीलगुणेन ह
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ ਚਯਵਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਸਦਕਾ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
Verse 26
विहितो रविपुत्राभ्यामश्विभ्यामिति नः श्रुतम् । जनमेजय उवाच सन्देहोऽयं महान् ब्रह्मन् कथायां कथितस्त्वया
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਜਨਮੇਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੱਕ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Verse 27
यद्राजा मुनयेऽन्धाय दत्ता पुत्री सुलोचना । कुरूपा गुणहीना वा नारी लक्षणवर्जिता
ਰਾਜੇ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ? ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਬਦਸੂਰਤ, ਗੁਣਹੀਣ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਵੇ...
Verse 28
पुत्री यदा भवेद्राजा तदान्धाय प्रयच्छति । ज्ञात्वान्धं सुमुखीं कस्माद्दत्तवान्नृपसत्तमः
...ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉੱਤਮ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ?
Verse 29
कारणं ब्रूहि मे ब्रह्मन्ननुग्राह्योऽस्मि सर्वदा । सूत उवाच - इति राज्ञो वचः श्रुत्वा परीक्षितसुतस्य वै
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹਾਂ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ...
Verse 30
द्वैपायनः प्रसन्नात्मा तमुवाच हसन्निव । व्यास उवाच - वैवस्वतसुतः श्रीमाञ्छर्यातिर्नाम पार्थिवः
ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਆਸ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
Verse 31
तस्य स्त्रीणां सहस्राणि चत्वार्यासन्परिग्रहाः । राजपुत्र्यः सरूपाश्च सर्वलक्षणसंयुताः
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਹਪੁਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਰੂਪਵਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
Verse 32
पत्न्यः प्रेमयुताः सर्वाः प्रिया राज्ञः सुसम्मताः । एका पुत्री तु तासां वै सुकन्या नाम सुन्दरी
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਮਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਤ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੁਕੰਨਿਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ।
Verse 33
पितुः प्रिया च मातॄणां सर्वासां चारुहासिनी । नगरान्नातिदूरेऽभूत्सरो मानससन्निभम्
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਨਗਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਵਰਗੀ ਇੱਕ ਝੀਲ ਸੀ।
Verse 34
बद्धसोपानमार्गं च स्वच्छपानीयपूरितम् । हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम्
ਉਹ ਝੀਲ ਪੱਕੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੰਡਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਚੱਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ।
Verse 35
दात्यूहसारसाकीर्णं सर्वपक्षिगणावृतम् । पञ्चधाकमलोपेतं चञ्चरीकसुसेवितम्
ਉਹ ਜਲ-ਮੁਰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ ਸੀ।
Verse 36
पार्श्वतश्च द्रुमाकीर्णं वेष्टितं पादपैः शुभैः । सालैस्तमालैः सरलैः पुन्नागाशोकमण्डितम्
ਉਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸੰਘਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਲ, ਤਮਾਲ, ਸਰਲ, ਪੁੰਨਾਗ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
Verse 37
वटाश्वत्थकदम्बैश्च कदलीखण्डराजितम् । जम्बीरैर्बीजपूरैश्च खर्जूरैः पनसैस्तथा
ਉਹ ਬੋਹੜ, ਪਿੱਪਲ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੇਲਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਨਿੰਬੂ, ਬਿਜੌਰਾ ਨਿੰਬੂ, ਖਜੂਰ ਅਤੇ ਕਟਹਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ।
Verse 38
क्रमुकैर्नारिकेलैश्च केतकैः काञ्चनद्रुमैः । यूथिकाजालकैः शुभ्रैः संवृतं मल्लिकागणैः
ਉਹ ਸੁਪਾਰੀ, ਨਾਰੀਅਲ, ਕੇਤਕੀ ਅਤੇ ਕੰਚਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੀ ਜੂਹੀ ਅਤੇ ਮੱਲਿਕਾ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
Verse 39
जम्ब्वाम्रतिन्तिणीभिश्च करञ्जकुटजावृतम् । पलाशनिम्बखदिरबिल्वामलकमण्डितम्
ਉਹ ਜਾਮਣ, ਅੰਬ, ਇਮਲੀ, ਕਰੰਜ ਅਤੇ ਕੁਟਜ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼, ਨਿੰਮ, ਖੈਰ, ਬੇਲ ਅਤੇ ਆਂਵਲੇ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
Verse 40
बभूव कोकिलारावः केकास्वनविराजितम् । तत्समीपे शुभे देशे पादपानां गणावृते
ਉਹ ਸਥਾਨ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਕੂਕ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਕੇਕਾ-ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ 'ਤੇ...
Verse 41
भार्गवश्च्यवनः शान्तस्तापसः संस्थितो मुनिः । ज्ञात्वासौ विजनं स्थानं तपस्तेपे समाहितः
ਭ੍ਰਿਗੂਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ਾਂਤ ਤਪੱਸਵੀ ਮੁਨੀ ਚਯਵਨ ਇੱਕ ਨਿਰਜਨ ਸਥਾਨ ਜਾਣ ਕੇ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
Verse 42
कृत्वा दृढासनं मौनमाधाय जितमारुतः । इन्द्रियाणि च संयम्य त्यक्ताहारस्तपोनिधिः
ਦ੍ਰਿੜ ਆਸਣ ਲਗਾ ਕੇ, ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਜਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤਪੋਨਿਧੀ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
Verse 43
जलपानादिरहितो ध्यायन्नास्ते पराम्बिकाम् । सवल्मीकोऽभवद्राजल्लँताभिः परिवेष्टितः
ਜਲਪਾਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪਰਾਮਬਿਕਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਦੀਮਕਾਂ ਦੀ ਬਾਂਬੀ ਅਤੇ ਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ।
Verse 44
कालेन महता राजन् समाकीर्णः पिपीलिकैः । तथा स संवृतो धीमान्मृत्पिण्ड इव सर्वतः
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ 'ਤੇ ਉਹ ਕੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ। ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੁਨੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਲੇ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਗਏ।
Verse 45
कदाचित्स महीपालः कामिनीगणसंवृतः । आजगाम सरो राजन् विहर्तुमिदमुत्तमम्
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਇਸ ਉੱਤਮ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ।
Verse 46
शर्यातिः सुन्दरीवृन्दसंयुतः सलिलेऽमले । क्रीडासक्तो महीपालो बभूव कमलाकरे
ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉਸ ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
Verse 47
सुकन्या वनमासाद्य विजहार सखीवृता । सुमनांसि विचिन्वन्ती चञ्चला चञ्चलोपमा
ਸੁਕੰਨਿਆ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਵਣ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਫੁੱਲ ਚੁਣਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਚੰਚਲ ਕੰਨਿਆ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
Verse 48
सर्वाभरणसंयुक्ता रणच्चरणनूपुरा । चंक्रममाणा वल्मीकं च्यवनस्य समासदत्
ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਛਣਕਦੀਆਂ ਪੰਜੇਬਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਚਯਵਨ ਮੁਨੀ ਦੀ ਬਾਂਬੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ।
Verse 49
क्रीडासक्तोपविष्टा सा वल्मीकस्य समीपतः । ददर्श चास्य रन्ध्रे वै खद्योत इव ज्योतिषी
ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਉਹ ਬਾਂਬੀ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਛੇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁਗਨੂੰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦੋ ਜੋਤਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
Verse 50
किमेतदिति सञ्चिन्त्य समुद्धर्तुं मनो दधे । गृहीत्वा कण्टकं तीक्ष्णं त्वरमाणा कृशोदरी
'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਅਜਿਹਾ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਢਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਕੰਨਿਆ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਿੱਖਾ ਕੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
Verse 51
सा दृष्टा मुनिना बाला समीपस्था कृतोद्यमा । विचरन्ती सुकेशान्ता मन्मथस्येव कामिनी
ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
Verse 52
तां वीक्ष्य सुदतीं तत्र क्षामकण्ठस्तपोनिधिः । तामभाषत कल्याणीं किमेतदिति भार्गवः
ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਕਲਿਆਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਤਪਸਵੀ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?"
Verse 53
दूरं गच्छ विशालाक्षि तापसोऽहं वरानने । मा भिन्दस्वाद्य वल्मीकं कण्टकेन कृशोदरि
"ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖੀ! ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਪਸਵੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੀ! ਅੱਜ ਇਸ ਵਲਮੀਕ ਨੂੰ ਕੰਡੇ ਨਾਲ ਨਾ ਵਿੰਨ੍ਹੋ।"
Verse 54
तेनेदं प्रोच्यमानापि सा चास्य न शृणोति वै । किमु खल्विदमित्युक्त्वा निर्बिभेदास्य लोचने
ਉਸ ਦੇ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ। "ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
Verse 55
दैवेन नोदिता भित्त्वा जगाम नृपकन्यका । क्रीडन्ती शङ्कमाना सा किं कृतं तु मयेति च
ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਸ਼ੰਕਿਤ ਸੀ ਕਿ "ਮੈਂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?"
Verse 56
चुक्रोध स तथा विद्धनेत्रः परममन्युमान् । वेदनाभ्यर्दितः कामं परितापं जगाम ह
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਤੀਬਰ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ।
Verse 57
शकृन्मूत्रनिरोधोऽभूत्सैनिकानां तु तत्क्षणात् । विशेषेण तु भूपस्य सामात्यस्य समन्ततः
ਉਸੇ ਪਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਮਲ-ਮੂਤਰ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜੇ ਦਾ ਵੀ ਸਭ ਪਾਸਿਓਂ ਇਹੀ ਹਾਲ ਹੋਇਆ।
Verse 58
गजोष्ट्रतुरगाणां च सर्वेषां प्राणिनां तदा । ततो रुद्धे शकृन्मूत्रे शर्यातिर्दुःखितोऽभवत्
ਹਾਥੀਆਂ, ਊਠਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਮਲ-ਮੂਤਰ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ।
Verse 59
सैनिकैः कथितं तस्मै शकृन्मूत्रनिरोधनम् । चिन्तयामास भूपालः कारणं दुःखसम्भवे
ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਲ-ਮੂਤਰ ਰੁਕਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਰਾਜਾ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
Verse 60
विचिन्त्याह ततो राजा सैनिकान्स्वजनांस्तथा । गृहमागत्य चिन्तार्तः केनेदं दुष्कृतं कृतम्
ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ?"
Verse 61
सरसः पश्चिमे भागे वनमध्ये महातपाः । च्यवनस्तापसस्तत्र तपश्चरति दुश्चरम्
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਚਯਵਨ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
Verse 62
केनाप्यपकृतं तत्र तापसेऽग्निसमप्रभे । तस्मात्पीडा समुत्पन्ना सर्वेषामिति निश्चयः
ਅਗਨੀ ਵਰਗੇ ਤੇਜਸਵੀ ਉਸ ਤਪੱਸਵੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪੀੜਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
Verse 63
तपोवृद्धस्य वृद्धस्य वरिष्ठस्य विशेषतः । केनाप्यपकृतं मन्ये भार्गवस्य महात्मनः
ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਬਿਰਧ, ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਿਰਧ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਭਾਰਗਵ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
Verse 64
ज्ञातं वा यदि वाज्ञातं तस्येदं फलमुत्तमम् । कैश्च दुष्टैः कृतं तस्य हेलनं तापसस्य ह
ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਸੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਯਕੀਨਨ ਕੁਝ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਪੱਸਵੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
Verse 65
इति पृष्टास्तमूचुस्ते सैनिका वेदनार्दिताः । मनोवाक्कायनितं न विद्मोऽपकृतं वयम्
ਅਜਿਹਾ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਅਸੀਂ ਮਨ, ਬਾਣੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਪਰਾਧ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।'
Verse 999
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे शर्यातिराजवर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਸ੍ਰੀਮਦ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਕੰਧ ਵਿੱਚ 'ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Frequently Asked Questions
The chapter lists Ikshvaku, Nabhaga, Dhrishta, Sharyati, Narishyanta, Pramshu, Nriga, Dishta, Karusha, and Prishadhra as the sons of Vaivasvata Manu.
Sage Chyavana was meditating so deeply that an anthill formed over him. Princess Sukanya, seeing his glowing eyes through the anthill, mistook them for insects and pierced them with a thorn out of curiosity.
Due to the sage's immense pain and anger, King Sharyati's entire army was suddenly afflicted with a severe physical malady, specifically the retention of urine and feces.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.