Shloka 7
The Slaying of Hiraṇyākṣa and the Triumph of Varāha
स तं निशाम्यात्तरथाङ्गमग्रतो व्यवस्थितं पद्मपलाशलोचनम् । विलोक्य चामर्षपरिप्लुतेन्द्रियो रुषा स्वदन्तच्छदमादशच्छ्वसन् ॥ ७ ॥
sa taṁ niśāmyātta-rathāṅgam agrato vyavasthitaṁ padma-palāśa-locanam vilokya cāmarṣa-pariplutendriyo ruṣā sva-danta-cchadam ādaśac chvasan
ਦੈਤ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਲ-ਪੱਤੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਿਆ। ਅਪਮਾਨੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਥਲ-ਪੁੱਥਲ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਫੁੰਕਾਰਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਰੋਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹੋਠ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਣ ਲੱਗਾ।
FAQs
This verse depicts Hiraṇyākṣa becoming overwhelmed by envy and wrath upon seeing the Lord; the Bhagavatam shows such emotions as symptoms of asuric consciousness that blinds one to the Lord’s supremacy.
Because the Lord stood fearlessly before him, weapon raised, lotus-eyed and unshaken—Hiraṇyākṣa’s pride could not tolerate being checked by the Supreme, so his senses were flooded with rage.
Notice the bodily signs (tight jaw, heavy breath), pause, and redirect the mind toward remembrance of the Lord and humility—anger fueled by ego grows, but devotion dissolves it.