Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਧੂੰਏਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਘਨਸ਼ਿਆਮ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਵਰਣ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਮਕਦੇ; ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰਵ-ਮੰਗਲਮਯ ਰੂਪ ਸ਼ੋਭਦਾ ਸੀ। ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ-ਯੁਗਲ ਪਹਿਨੇ, ਕਮਲ-ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ, ਨੀਲੇ ਕੇਸ, ਮਨੋਹਰ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਮਕਰਾਕਾਰ ਕੁੰਡਲ ਸਨ। ਕਮਰਬੰਦ, ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤ, ਮੁਕੁਟ, ਕੜੇ, ਅੰਗਦ, ਹਾਰ, ਨੂਪੁਰ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਸਨ। ਵਨਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਜ ਆਯੁਧ ਮੂਰਤਿਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ; ਉਹ ਸੱਜੀ ਜੰਘ ਉੱਤੇ ਖੱਬਾ ਪੈਰ—ਕਮਲ-ਲਾਲ ਤਲਵੇ ਸਮੇਤ—ਰੱਖ ਕੇ ਆਸੀਨ ਸਨ।