Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 12
Trikūṭa Mountain, Ṛtumat Garden, and the Beginning of Gajendra’s Crisis
तस्य द्रोण्यां भगवतो वरुणस्य महात्मन: । उद्यानमृतुमन्नाम आक्रीडं सुरयोषिताम् ॥ ९ ॥ सर्वतोऽलङ्कृतं दिव्यैर्नित्यपुष्पफलद्रुमै: । मन्दारै: पारिजातैश्च पाटलाशोकचम्पकै: ॥ १० ॥ चूतै: पियालै: पनसैराम्रैराम्रातकैरपि । क्रमुकैर्नारिकेलैश्च खर्जूरैर्बीजपूरकै: ॥ ११ ॥ मधुकै: शालतालैश्च तमालैरसनार्जुनै: । अरिष्टोडुम्बरप्लक्षैर्वटै: किंशुकचन्दनै: ॥ १२ ॥ पिचुमर्दै: कोविदारै: सरलै: सुरदारुभि: । द्राक्षेक्षुरम्भाजम्बुभिर्बदर्यक्षाभयामलै: ॥ १३ ॥
tasya droṇyāṁ bhagavato varuṇasya mahātmanaḥ udyānam ṛtuman nāma ākrīḍaṁ sura-yoṣitām
ਉਸ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮਧੂਕ, ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਅਸਨ, ਅਰਜੁਨ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼, ਵਟ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ। ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਦਾ ਸਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ; ਵਰੁਣਦੇਵ ਦਾ ਉਹ ਉਪਵਨ ਦੇਵ-ਅੰਗਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰੀੜਾ-ਭੂਮੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।